Ιστορία της Κομμωτικής Τέχνης

Please Add Photos <br> to your Gallery

Ο Δημήτρης Γιατράς γράφει και ενημερώνει *

Σύντομη Ιστορία της Κομμωτικής

Η κομμωτική, δηλαδή η τέχνη του κοψίματος και διαμόρφωσης των μαλλιών, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ανθρώπινου πολιτισμού. Ας δούμε μερικές πτυχές της πολύ ενδιαφέρουσας ιστορίας της.

Χιλιάδες χρόνια πριν οι προϊστορικοί άνθρωποι έφτιαχναν χτένες από κόκαλα ζώων και ξυράφια από χαλκό για να περιποιηθούν την κόμη τους. Γλυπτά και ζωγραφικά έργα μας μαρτυρούν ποικίλες κομμώσεις, άλλοτε περίτεχνες και με προσθήκη κοσμημάτων και διαφόρων αξεσουάρ, και άλλοτε λιτές. Στις πρώιμες κοινωνίες η πιο απλή και διαδεδομένη κόμμωση ήταν τα μακριά μαλλιά, συνήθως πιασμένα πίσω από το κεφάλι. Η αριστοκρατική τάξη συνήθως υιοθετούσε πιο εξεζητημένες κομμώσεις. Οι Ασσύριοι και Βαβυλώνιοι αριστοκράτες έβαφαν μαύρα τα μακριά τους μαλλιά και γένια, και στη συνέχεια έφτιαχναν μπούκλες με τη χρήση ζεστού σίδερου.

DA457128-0BCF-44D0-A173-4F96FF648E18Στην Αρχαία Αίγυπτο η κόμη θεωρούνταν ιερή, τόσο στην επίγεια όσο και στην μεταθανάτια ζωή. Οι γυναίκες έκοβαν τα μαλλιά τους ίσια ή τα έπλεκαν σε μικρές κοτσίδες, ενώ πολύ διαδεδομένη ήταν και η χρήση περούκας σε σχήμα καρέ. Οι άνδρες ξύριζαν το κεφάλι και τα γένια τους εξαιτίας του ζεστού κλίματος και για λόγους υγιεινής, ενώ σε ιδιαίτερες περιστάσεις όπως στην συμμετοχή σε θρησκευτικές τελετές, φορούσαν μαύρες περούκες με πλούσια διακόσμηση και ψεύτικα γένια. Τα παιδιά άφηναν μια τούφα στην κορυφή του κεφαλιού μέχρι την ενηλικίωσή τους.

Όπως και σε άλλους πολιτισμούς, έτσι και στην Αρχαία Ελλάδα η κόμμωση δεν ήταν μόνο αισθητική έκφραση και μόδα , αλλά σχετιζόταν με το φύλο, την ηλικία και την κοινωνική θέση.

Στην Μινωική εποχή, και αργότερα στα Μυκηναϊκά χρόνια, διακρίνουμε κομμώσεις με φαντασία και πολυπλοκότητα, που μας προσδίδουν σαφείς ομοιότητες μεταξύ των δύο αυτών πολιτισμών. Χαρακτηριστικές είναι οι τοιχογραφίες που έχουν διασωθεί στην Θήρα και στις Μυκήνες, Η «Πότνια θηρών» (Δέσποινα των ζώων), μια από τις τοιχογραφίες που ανακαλύφθηκαν στο Ακρωτήρι Θήρας, απεικονίζει μια θεά με εντυπωσιακή κόμμωση, παρόμοια με αυτήν της «Μυκηναίας»

Οι γυναικίες φιγούρες, όπως οι «κροκοσυλλέκτριες» με ξυρισμένο κεφάλι βαμμένο με μπλέ χρωμα και δυο κοτσίδες που πέφτουν η μία στο μέτωπο και η άλλη πίσω, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα κόμμωσης νέας κοπέλας την Μινωική εποχή, και μας θυμίζουν τις πανκ κομμώσεις των νέων σήμερα.

Οι γυναίκες της Κλασικής Εποχής είχαν μακριά μαλλιά, πλεγμένα σε περίτεχνες πλεξούδες, στολισμένα με σφενδόνες (κορδέλες), λουλούδια, διαδήματα, κάλυκες και δίχτυα. Άλλες υιοθετούσαν τον «κόρυμβον», δηλαδή τον κότσο στην κορυφή του κεφαλιού, ενώ πολύ δημοφιλές ήταν και το κατσάρωμα των μαλλιών με «καλάμιστρον» (πυρακτωμένο σίδερο). Οι άνδρες στρατιώτες και οι αθλητές είχαν κοντά μαλλιά, ενώ οι αριστοκράτες, οι φιλόσοφοι και οι ποιητές είχαν μακριά μαλλιά και γένια. Οι γυναίκες συχνά έβαφαν τα μαλλιά τους με χέννα και τα πουδράριζαν με χρυσόσκονη. Άλλωστε οι Θεοί του Ολύμπου αναπαριστούνται συνήθως με χρυσά μαλλιά. Αντίθετα με τους ελεύθερους πολίτες, οι υπηρέτες και οι σκλάβοι έπρεπε να έχουν τα μαλλιά τους κουρεμένα κοντά και χωρίς στολίδια. Τα κυριότερα εργαλεία κομμωτικής στην Αρχαία Ελλάδα ήταν το «ξυρόν» (ξυράφι) και η «κουρίδα» (ψαλίδι). Ο «κουρεύς» ασκούσε την τέχνη του υπαίθρια ή στεγαζόταν στην Αγορά, και τα κουρεία καθιερώθηκαν ως τόπος συνεύρεσης και συζητήσεων των ανδρών. Τα σημερινά κουρεία και κομμωτήρια διατηρούν αυτό τον ρόλο, και πολλές φορές η φροντίδα που προσφέρεται καλύπτει την ανάγκη για ανθρώπινη επικοινωνία και επαφή.

Κατά τα Ελληνιστικά χρόνια χρησιμοποιούνται στα μαλλιά πολλές κορδέλες, διάφανα υφάσματα , σεδόνη (μαντίλα) και σάκος (καπέλο με φούντα στην κορφή). Ένα παρόμοιο καπέλο φορούν ακόμα και σήμερα στις γιορτές τους οι γυναίκες της φυλής των Καλάς, που ζει στον Ινδικό Καύκασο, σε υψόμετρο 2500 μέτρων. Οι Καλάς θεωρούνται απόγονοι των στρατιωτών του Μ. Αλεξάνδρου που παρέμειναν εκεί, και διατηρούν μια μοναδική στον κόσμο παράδοση με στοιχεία από την αρχαία ελληνική. Οι γυναίκες τους χτενίζουν τα μαλλιά τους σε πέντε πλεξούδες και η διακόσμηση των καπέλων τους φέρει θαλασσινά κοχύλια, φτερά κι αρωματικά φυτά και θυμίζει το λοφίο της μακεδονίτικης στολής. Οι άνδρες φορούν, όπως και στα ελληνιστικά χρόνια, την «καυσία», που είναι ένα είδος επίπεδου χαμηλού καπέλου.

Οι κοινωνικές και θρησκευτικές αντιλήψεις κάθε εποχής έδιναν το στίγμα τους στη σχέση των ανθρώπων με την κόμη. Στα Ομηρικά, όπως και στα ύστερα χρόνια, τα μαλλιά συνδέονταν με προλήψεις σχετικά με τον θάνατο και συχνά προσφέρονταν ως δώρο στους Θεούς για εξευμενισμό ή για την εκπλήρωση μιας ευχής. Το κόψιμο των μαλλιών ως ένδειξη πένθους συναντάται στην Ιλιάδα, όπου ο Αχιλλέας κόβει τα μαλλιά του μπροστά στον νεκρό Πάτροκλο. Στην χριστιανική παράδοση, κατά το μυστήριο της βάπτισης, κόβεται μια τούφα από τα μαλλιά, ως προσφορά στο Θεό. Ο Απόστολος Παύλος θεωρούσε το κούρεμα στους κληρικούς ως ατιμία, ενώ από των άλλη πλευρά οι υπόλοιποι άνδρες δεν θα έπρεπε να μακραίνουν τα μαλλιά τους, γιατί αυτό θεωρούνταν σημάδι θηλυπρέπειας. Στις γυναίκες συνιστούσε να έχουν μακριά μαλλιά χωρίς τα στολίδια που είχαν οι «ειδωλολάτρες».

Κατά την Βυζαντινή περίοδο, ο πλούτος και η τεχνολογική εξέλιξη εμπλούτισαν την κομμωτική τέχνη. Εφευρέθηκαν νέα εργαλεία για το τύλιγμα και το κατσάρωμα των μαλλιών, βαφές βασισμένες σε μεταλλικά στοιχεία και παράγωγα φυτών, καθώς και μείγματα για το καλύτερο κράτημα των χτενισμάτων φτιαγμένα από ρητίνη, αυγό, κερί και μέλι. Η κόμμωση στις θεοκρατικές κοινωνίες, όπως σε αυτή των Βυζαντινών, εκφράζει σε μεγάλο βαθμό τα όρια μεταξύ των εθνικών και θρησκευτικών ομάδων. Έτσι, ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας, εμφανίζεται στα έργα τέχνης πάντα με καλοξυρισμένο πρόσωπο χωρίς γένια, σε αντιπαράθεση με τους Βαρβάρους εισβολείς της Αυτοκρατορίας.

Η έννοια του «κάλλους» συναντάται ως αξία σε πολλούς λαούς, έχει ιδιαίτερη θέση στον πολιτισμό της Αρχαίας Ελλάδας. Ο Τρωικός Πόλεμος έγινε για χάρη της Ωραίας Ελένης και στην καθημερινή ζωή οι Ελληνίδες επιδίωκαν την «χάριν» για να ασκήσουν έλξη στους συζύγους τους. Τα αισθητικά κριτήρια της κόμμωσης αλλάζουν συνεχώς, καθώς η έννοια του ωραίου διαμορφώνεται ανάλογα με τις γεωγραφικές, ιστορικές και κοινωνικές συγκυρίες. Μέχρι τον 20ο αιώνα, οι μοδάτες κομμώσεις προορίζονταν για τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, ενώ στις μέρες μας με την αύξηση του βιοτικού επιπέδου και την εξέλιξη της τεχνολογίας στην επικοινωνία, όλο και περισσότεροι άνδρες και γυναίκες έχουν πρόσβαση στις νέες τάσεις της κομμωτικής.

 

ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ

 Με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές να έχουν πλέον εκτιναχθεί στα επίπεδα-ρεκόρ των 88,5 δισ. ευρώ, η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων εξαπολύει «κυνήγι» εναντίον των οφειλετών.  Στόχος, να εισπραχθούν όσο το δυνατόν περισσότερα έσοδα από την τεράστια δεξαμενή των ληξιπρόθεσμων οφειλών και να ενισχυθούν τα φορολογικά έσοδα, τα οποία στο πρώτο τετράμηνο του έτους εμφανίζουν «τρύπα» 207 εκατ. ευρώ.

Η αρχή, έγινε με τη μαζική αποστολή e-mail σε 50.000 μικροοφειλέτες που χρωστούν στην εφορία από 30 έως 500 ευρώ, ενώ το επόμενο βήμα είναι η δημοσιοποίηση των ονομάτων περίπου 20.000 οφειλετών που έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη άνω των 150.000 ευρώ.

08251121-3B5F-406F-B856-9B57BDA1E93E

Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΦΠΑ ΣΤΟ 24%

Από σήμερα η Ελλάδα είναι μεταξύ των 4 πρώτων χωρών της Ε.Ε. με τον υψηλότερο συντελεστή ΦΠΑ. Η αύξηση του ΦΠΑ στο 24% και η εξομοίωση του έναντι του μειωμένου ΦΠΑ σε 11 νησιά της χώρας δυστυχώς θα συρρικνώσει ακόμα περισσότερο την πραγματική οικονομία επηρεάζοντας αρνητικά τα ελληνικά νοικοκυριά, τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις.

Παράλληλα έχουμε μια σειρά από επιπρόσθετες επιβαρύνσεις που θα εντείνουν ακόμα περισσότερο την δυσμενή κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι ΜμΕ. Ενδεικτικά αναφέρουμε την επιβολή ειδικού φόρου στον καφέ, την αύξηση του συντελεστή ΕΦΚ στην μπύρα, την αύξηση της προκαταβολής φόρου και την αύξηση της παρακράτησης του φόρου μισθωτών και συνταξιούχων.

Σημειώνουμε επίσης ότι σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ 3 στις 10 μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις κατέγραψαν ζημίες κατά το προηγούμενο έτος, ενώ 4 στις 10  έχουν ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές οφειλές και 15% ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τράπεζες. Επιπλέον το 50% των ΜμΕ αντιμετωπίζει δυσκολίες στην έγκαιρη καταβολή των μισθών.

Αθροίζοντας όλα τα παραπάνω καταλήγουμε αβίαστα στα εξής: Εάν οι επιχειρήσεις επιλέξουν να απορροφήσουν τις νέες επιβαρύνσεις θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας. Εάν από την άλλη επιλέξουν να το μετακυλήσουν στις τιμές θα προσθέσουν ακόμα ένα λιθαράκι στην διαρκώς μειούμενη ζήτηση.

Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Νέα λουκέτα και νέες απώλειες θέσεων εργασίας, χωρίς μάλιστα η θυσία αυτή να οδηγεί σε αύξηση των εσόδων του δημοσίου που είναι και ο στόχος της κυβέρνησης. Υπενθυμίζουμε ότι η αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση τον Σεπτέμβριο του 2011 είχε σαν αποτέλεσμα το κλείσιμο περίπου 6.500 καταστημάτων και την απώλεια 40.000 θέσεων απασχόλησης. Παράλληλα στα δημόσια ταμεία μπήκαν 160 εκ. € από το 1 δις  € που είχε αρχικώς προϋπολογιστεί, θέτοντας το μέτρο αυτό εκτός στόχων.

Ένας νέος φαύλος κύκλος βαθιάς ύφεσης είναι προ των πυλών που εν μέρει επιβεβαιώνεται και από την ΕΛΣΤΑΤ με την πρόσφατη αναθεώρηση επί τα χείρω για περαιτέρω συρρίκνωση του ΑΕΠ το 2016.

Το αντίδοτο σε αυτή την δυσμενή συνθήκη είναι αναπτυξιακές πολιτικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο η λέξη ανάπτυξη έχει ειπωθεί τόσες φορές που έχει χάσει πλέον την οξύτητα της. Πρέπει κάποια στιγμή να γίνει κατανοητό κάτι που αποτελεί το απόσταγμα της εμπειρίας μας από τα τελευταία 7 υφεσιακά και μνημονιακά χρόνια. Ότι, οι όποιες προσπάθειες ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας έγιναν, είτε υπό την μορφή αναπτυξιακών μέτρων, είτε υπό την μορφή διαρθρωτικών αλλαγών, εξουδετερώθηκαν εξαιτίας των αυστηρών δημοσιονομικών στόχων. Ο κίνδυνος επανάληψης αυτού του αποτελέσματος είναι πλέον υπαρκτός. Με την διαφορά, ότι η εξαντλημένη ελληνική οικονομία, δεν έχει πλέον τις ίδιες αντοχές και τα ίδια περιθώρια ανάκαμψης, και τα φορολογικά βάρη έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τη φοροδοτική ικανότητα των πολιτών.

Επικοινωνείστε μαζί μας για όποιο θέμα αφορά τον κλάδο της ομορφιάς στο emai: giatrasdim@yahoo.gr

*o Δημήτρης Γιατράς ειναι Γ Γραμματέας της Ομοσπονδίας Κομμωτών Ελλάδος και μέλος του Βιοτεχνικού επιμελητηρίου Αθήνας

**η ιστορία της κομμωτικής τέχνης, Πηγή Μ.Μεζίνης αντιπρόεδρος ΚΟΚΚΚΕ

 

No Comments Yet

Comments are closed

ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ MY EXTENSION