ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΝΕΟΝΥΜΦΟΥΣ (και όχι μόνο)

Η Σοφία Βασιλειάδη, ACC, είναι Life & Business Coach και μέλος του International Coaching Federation. Για επικοινωνία μαζί της βρείτε την στο seriouscoaching.sv@gmail.com

Όλα τα ζευγάρια αποφασίζουν να ξεκινήσουν την κοινή τους ζωή συχνά με τις καλύτερες προϋποθέσεις και ακόμα συχνότερα με τις μεγαλύτερες προσδοκίες.

 

Ιδανικά, μια επιτυχημένη σχέση ή/και συμβίωση συμβαίνει όταν υπάρχουν και από τα δύο μέρη εμπιστοσύνη, αυθεντικότητα, ειλικρίνεια, οικειότητα, κατανόηση, κοινά όνειρα, νοιάξιμο, κοινά ρίσκα, μοίρασμα… Όλα αυτά και άλλα τόσα χρειάζεται να αρχίσουν να καλλιεργούνται και να ανθίζουν μετά το αρχικό στάδιο του ‘τυφλού’ έρωτα, όταν πια και οι δύο είναι ανοιχτοί να επιτρέψουν να γίνει η σχέση πιο ουσιαστική. Γιατί έτσι είναι οι σχέσεις που αξίζουν και διαρκούν, ‘γνήσιες’…

Επειδή όμως δε ζούμε σε έναν ιδανικό κόσμο, και η ζωή δεν είναι μια ευθεία γραμμή, υπάρχουν τα πάνω αλλά υπάρχουν και τα κάτω… οι συμπληγάδες, οι τριβές που μας λειαίνουν και μας ωριμάζουν ή διαλύουν ό,τι έχει χτιστεί έως εκείνη τη στιγμή.

Ως ανθρώπινα όντα, είμαστε πλασμένοι για να συνδεόμαστε και να προχωράμε μέσα από τις σχέσεις μας. Ακριβώς γι’ αυτό, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις (διότι ναι, υπάρχουν κι αυτές) αποφεύγουμε τη μοναξιά. Μαζί με την συντροφικότητα όμως είναι και η κατανόηση. Αν η τελευταία λείπει, η αίσθηση της μοναξιάς είναι πολύ έντονη ακόμα κι αν δυο άνθρωποι είναι μαζί.

Είναι οξύμωρο αλλά από αυτήν την μεγάλη ανάγκη να συνδεθούν δυο άνθρωποι -τα ζευγάρια-, προκύπτουν οι καυγάδες. Είναι, με μια έννοια, αποτυχημένες προσπάθειες να συνεννοηθούν, να επικοινωνήσουν, να τα βρουν, να έρθουν κοντά. Και κατά κάποιον τρόπο, όσο πιο πολύ το θέλουν, τόσο περισσότερη ενέργεια κι ένταση βάζουν στους καυγάδες τους. Απ’ την άλλη, θέλουν μεν να έρθουν πιο κοντά, αλλά ο καθένας με τους δικούς του όρους, γιατί δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει και άλλη οπτική και άλλος δρόμος, μπορούν να συναντηθούν ίσως στη μέση.

Τι γίνεται λοιπόν λάθος;

Θα έχετε προσέξει ότι την ώρα που φουντώνει ο καυγάς, κανείς απ’ τους δύο δεν ακούει. Ο καθένας προσπαθεί εναγωνίως να κερδίσει πόντους, να βρει το δίκιο του. Πώς λοιπόν να βρεθεί κοινό σημείο επαφής; Δεν ξέρει ο ένας για τι ακριβώς μιλάει ο άλλος! Το μόνο που ενδιαφέρει είναι ποιος θα ‘νικήσει’… Όλοι κάπως έτσι έχουμε μάθει να λύνουμε τις διαφορές με τον σύντροφό μας. Με απειλητικό τον φόβο να μην είμαστε εμείς οι χαμένοι ή οι αδικημένοι της υπόθεσης.

Τι μπορεί να γίνει γι’ αυτό;

Είναι πολύ σημαντικό όταν ένα ζευγάρι, δυο άνθρωποι διαφωνούν, όταν βλέπουν μια κατάσταση αντίθετα ή διαφορετικά, να αισθάνονται συναισθηματικά ασφαλείς. Σκεφτείτε το λίγο… μαλώνεις με τον/την σύζυγό σου και αυτό που σε φοβίζει πιο πολύ είναι ότι ο άλλος θα σε μειώσει, θα σε κάνει να αισθανθείς κατώτερος, πιο λίγος, πιο χαζός, πιο λάθος, πιο… Κι έτσι ο ένας αμύνεται, ο άλλος επιτίθεται και τούμπαλιν…

Πώς θα ήταν όμως αν ο καθένας θυμόταν να ξεκαθαρίζει στον εαυτό του -και στον άλλον επίσης-, ότι όσο σοβαρό κι αν είναι το θέμα, δεν υπάρχουν νικητές, ηττημένοι, πληγωμένοι;

Σ’ έναν καυγά λοιπόν:

-Ας αποφεύγουμε την ψυχανάλυση της συμπεριφοράς του άλλου.

-Ας μην φέρνουμε στην επιφάνεια λάθη του παρελθόντος και ας κρατάμε την προσοχή μας στο συγκεκριμένο θέμα.

-Ας μην μπλέκουμε στην κουβέντα γονείς, συγγενείς και άλλους άσχετους με την στιγμή.

-Ας μην είμαστε συνεχώς στο «ναι, αλλά…».

-Ας αποφεύγουμε να είμαστε λεκτικά υπερβολικοί ή κακοποιητικοί βρίζοντας, απειλώντας, ουρλιάζοντας ή χειρονομώντας προσβλητικά.

Να επιδιώκουμε:

-Να θυμόμαστε λόγια ή κινήσεις που δείχνουν σεβασμό.

-Να ακούμε με προσοχή, χωρίς να σκεφτόμαστε άλλα ή τι θα πούμε εμείς και να το δείχνουμε ενθαρρύνοντας τον άλλον να συνεχίσει, κατανοώντας όσο είναι δυνατόν την οπτική του, ακόμα και αν δεν συμφωνούμε.

-Να ζητάμε διευκρινίσεις, κάνοντας ερωτήσεις για να είμαστε σίγουροι ότι έχουμε καταλάβει το ίδιο με αυτό που εννοεί ο άλλος.

-Να απομακρυνθούμε για λίγο αν χρειάζεται, έτσι ώστε να πέσουν οι τόνοι και να επανέλθει η ψυχραιμία.

-Να είμαστε πρόθυμοι να αναλάβουμε την ευθύνη μας για λάθη και ανοιχτοί να δεχθούμε ότι είναι φυσιολογικό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις.

Συχνά τα ζευγάρια μαλώνουν σοβαρά, για όχι τόσο σοβαρούς -φαινομενικά- λόγους.

Είναι σημαντικό, όπως σε όλα τα είδη των σχέσεων, να νιώθουμε ασφαλείς να εκφράσουμε τα αληθινά μας συναισθήματα χωρίς φόβο και χωρίς να κατηγορούμε τον άλλον γι’ αυτά. Είναι σημαντικό, να προσεγγίζουμε τον άλλον με την πρόθεση να κάνουμε συνεχώς καλύτερη την σχέση μας. Είναι σημαντικό, να προσπαθούμε πραγματικά να καταλαβαίνουμε τον άλλον και να επιλέγουμε πώς θα ανταποκριθούμε στην κατάσταση, αντί να αντιδρούμε παρορμητικά κι ακραία.

Οι σχέσεις άλλωστε, όπου οι άνθρωποι ξεπερνούν τις διαφορές τους και δουλεύουν τις συγκρούσεις, γίνονται πιο βαθιές και ουσιαστικές. Οι προκλητικές συζητήσεις μπορούν να γίνουν επένδυση προς την κατεύθυνση της βελτίωσης!

Αυτοσκοπός δεν είναι η νίκη, το δίκιο του ισχυρότερου, ή ακόμα και η συμφωνία. Ο σκοπός είναι δυο άνθρωποι που ζουν μαζί, να αισθανθούν ότι εισακούγονται κι ότι αυτό που σκέφτονται έχει αξία και νόημα. Έτσι μόνον καλλιεργούνται η οικειότητα, η σύνδεση και η εγγύτητα. Μόνον τότε καλλιεργούνται και ανθίζουν γνήσιες, ουσιαστικές, μακροχρόνιες και υγιείς σχέσεις.

No Comments Yet

Comments are closed

ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ MY EXTENSION