HAIR HISTORY: Η Ιστορία της Περμανάντ

Οι εποχές που για να σγουρύνουν τα μαλλιά έπρεπε να κρέμονται από έναν καυτό πολυέλαιο, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Η μόδα της περμανάντ, όμως, δείχνει να επιστρέφει. Λιγότερο αλλόκοτη, περισσότερο φιλική προς τα μαλλιά. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή…

Από τον Αχιλλέα Παπαδήμα

 

Βρισκόμαστε στα τέλη του 19ου αιώνα και πρωταγωνιστής στην ιστορία μας είναι ένας Γερμανός λάτρης της κομμωτικής τέχνης ονόματι Karl Nessler. Γιος τσαγκάρη και με καταγωγή από την ταπεινή πόλη Todtnau στον Μέλανα Δρυμό, ο Nessler απέκτησε εμπειρία σε διάφορες θέσεις εργασίας και μαθητείας στην πατρίδα του, αλλά εργάστηκε ως κουρέας και κομμωτής και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το 1896 άρχισε να πειραματίζεται με μια ιδέα που τον απασχολούσε καιρό: Το κατσάρωμα των μαλλιών! Ιστορικά μιλώντας, το πρώτο άτομο που υλοποίησε μια μέθοδο για να δημιουργεί μπούκλες στα ίσια μαλλιά ήταν ο Γάλλος Marcel Grateau, ο οποίος το 1872, εφηύρε ένα ζευγάρι λαβίδων σύσφιξης, που όταν θερμαίνονταν σε φλόγα αερίου δημιουργούσαν κυματιστά μαλλιά. Η μέθοδος βασίστηκε αποκλειστικά στη θερμότητα, γεγονός που είχε περισσότερο καταστροφικά παρά επιτυχημένα αποτελέσματα.

 

Τι σχέση μπορεί να έχουν οι αγελάδες με την περμανάντ;

Το 1905, ο Nessler είχε το δικό του σαλόνι στο Λονδίνο, όπου συνέχισε να πειραματίζεται με νέες τεχνικές. Συνδύασε τη θερμότητα της μεθόδου του Grateau με μια παλαιότερη διαδικασία, η οποία χρησιμοποιούσε καυστικές χημικές ουσίες για να κατσαρώνει περούκες του θεάτρου. Η διαδικασία που ανέπτυξε ονομάστηκε “μέθοδος σπειροειδούς θερμότητας”. Το αλκαλικό διάλυμα του Nessler ήταν ένα μίγμα ούρων αγελάδας (!), νερού και υδροξειδίου του νατρίου, το οποίο εφαρμοζόταν στα μαλλιά. Στη συνέχεια, μια σπείρα γύρω από μεταλλικές ράβδους συνδεόταν σε μια ηλεκτρική μηχανή θέρμανσης. Οι μεταλλικές ράβδοι θερμαίνονταν για να κυρτώσουν τα υγρά, χημικά επεξεργασμένα μαλλιά. Ο Nessler πραγματοποίησε τα πρώτα του πειράματα στη σύζυγό του, Katharina Laible, στο σαλόνι του στο Λονδίνο, μπροστά σε ένα κοινό εντυπωσιασμένων κομμωτών. Αλλά η μέθοδός του δεν ήταν τέλεια. Η όλη διαδικασία διαρκούσε περίπου έξι ώρες! Οι ράβδοι ήταν απίστευτα ζεστοί -περίπου 100°C – και στις πρώτες επιδείξεις κάηκαν αρκετές τούφες από τα μαλλιά της μαντάμ Laible. Για να αποφευχθούν τα εγκαύματα, ο Nessler ανέπτυξε ένα ογκώδες σύστημα αντιστάθμισης των βαρών, κρεμώντας αντίβαρα από έναν πολυέλαιο! Οι δύο πρώτες προσπάθειές του στα ίσια μαλλιά της γυναίκας του είχαν ως αποτέλεσμα να κάψουν εντελώς τα μαλλιά της! Χάρη στην επιμονή του -και την υπομονή της συζύγου του- ο Nessler βελτίωσε το σύστημά του και, τελικά, το 1909, έλαβε πιστοποιητικό ευρεσιτεχνίας για την εφεύρεσή του. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Βρετανοί φυλάκισαν τον Nessler κατηγορώντας τον ως πράκτορα των Γερμανών, αλλά αυτός δραπέτευσε στη Νέα Υόρκη το 1915, όπου άνοιξε ένα κομμωτήριο λανσάροντας την τεχνικής της περμανάντ, δηλαδή της μόνιμης (permanent) μπούκλας στα μαλλιά. Μέχρι το 1927, ο Nessler, ο οποίος στις ΗΠΑ χρησιμοποιούσε το επώνυμο «Nestle», είχε κομμωτικά σαλόνια στο Σικάγο, το Ντιτρόιτ, τη Φιλαδέλφεια και άλλες πόλεις, όπου απασχολούσε περισσότερους από 500 υπαλλήλους .

 

Η μηχανή της Marjorie

Και όσο η απέναντι μεριά του Ατλαντικού γνώριζε τη μηχανή του μίστερ Nestle, η πρώτη αμερικανική πατέντα για “permanent maker” ήρθε λίγο αργότερα, το 1928, και μάλιστα ήταν η πρώτη πατέντα που κατατέθηκε στις ΗΠΑ από Αφροαμερικανή! Συγκεκριμένα, η Marjorie Joyner, ιδιοκτήτρια κομμωτηρίου (μόνο για μαύρες γυναίκες, καθώς ο ρατσισμός τότε ήταν κανόνας) στο Σικάγο, είχε την εξής ιδέα: Βλέποντας στον φούρνο της κουζίνας της το κρέας να ψήνεται, σκέφτηκε ότι η θερμότητα από μέσα προς τα έξω θα δημιουργήσει ακόμη πιο φυσικές μπούκλες στα ίσια μαλλιά. Η μηχανή για περμανάντ που έφτιαξε με τη βοήθεια του συζύγου της πράγματι έκανε σωστά τη δουλειά, χωρίς, μάλιστα να είναι τόσο ογκώδης όσο του Nessler. Μια νέα εποχή ξεκινούσε για την τέχνη της περμανάντ, η οποία, για να μην πολυλογούμε, μας οδηγεί στα πολυσυζητημένα 80s…

 

Tα αμαρτωλά 80’s και η σημερινή εποχή

Η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν εξελιχθεί, πλέον, σημαντικά, αλλά είναι οι κοινωνικές συνθήκες που οδηγούν στο τρελό μαλλί της δεκαετίας του 1980. Χωρίς πολέμους και με ισχυρή οικονομικά τη μεσαία τάξη του Δυτικού κόσμου, οι άνθρωποι διασκεδάζουν και καταναλώνουν περισσότερο. Αυτή η αίσθηση ευμάρειας δεν θα μπορούσε να μην αγγίξει και την κομμωτική τέχνη, η οποία ακολουθεί το “κατσαρό μονοπάτι” με εμμονή και ευλάβεια. Σχεδόν όλες οι τραγουδίστριες, ηθοποιοί και celebrities της εποχής εμφανίζονταν με περμανάντ στο μαλλί και -αφού το έκαναν τα πρότυπα της εποχής- το έκαναν όλες! Από τη Cher μέχρι την Άντζελα Δημητρίου και από την Αλίκη Βουγιουκλάκη έως τις σταρ του Χόλιγουντ, όλες είχαν “perm”. Και όπως ξέρουμε καλά, όταν μια λέξη γίνεται γνωστή με το υποκοριστικό της, αυτό σημαίνει ότι έχει ενταχθεί για τα καλά στην κουλτούρα της κοινωνίας. Από το πάρτι της περμανάντ δεν έλειψαν και πολλοί άνδρες κατά τα 80s, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τα μέλη rock και metal συγκροτημάτων της εποχής.

Σήμερα, η perm έχει αρχίσει και πάλι να “αποποινικοποιείται”. Μετά την απόλυτη απαξίωση που συνάντησε στα 90s και 00s, επιστρέφει σαφώς πιο εξελιγμένη και φιλική προς τα μαλλιά. Τα χημικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται αφήνουν ελάχιστο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, δεν περιέχουν αμμωνία, ενώ, σε πολλές περιπτώσεις, έχουν αντικατασταθεί από βιολογικές εναλλακτικές. Οι hair artists των ημερών μας είναι σαφώς πιο καλά ενημερωμένοι και η γνώμη τους μετράει ακόμη κι αν η πελάτισσα απαιτεί να γίνει σαν poodle. Σε αντίθεση με τις μόδες του παρελθόντος, σήμερα “φοριέται” πολύ η όχι και τόσο permanent perm, δηλαδή μια τεχνική που δημιουργεί ημιμόνιμες μπούκλες (με διάρκεια 3 μηνών, περίπου), διαφορετικές μεταξύ τους, που συνθέτουν ένα εξαιρετικά φυσικό αποτέλεσμα.

 

 

 

No Comments Yet

Comments are closed

NDM Publications

Καλλινίκου 2, πλ. Κολιάτσου

τ.κ. 11254

21 5550 9843

info@myextension.gr

ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ MY EXTENSION